Het neusverband van broeder Van Grol

“Wie kent hem niet, den man, klein van postuur, doch met zijn groot hart en altoos vriendelijken glimlach, wanneer hij tot u spreekt?” schrijft een vakgenoot in 1915 in TvZ. De man in kwestie is broeder H. van Grol. In 1900 haalde hij het Tijdschrift voor Ziekenverpleging met zijn uitvinding van het neusverband. Hij is dan waarnemend hoofdverpleger op de afdeling huidzieken van Prof. Mendes Da Costa in het Amsterdamse Binnen-Gasthuis. Op deze afdeling heeft hij zijn verband bedacht en uitgetest. Het verband kan zelf worden gemaakt door een reep flanel acht keer in te scheuren, zodat er een verband ontstaat dat boven en onder de oren langs dichtgeknoopt kan worden.

Bekender dan het neusverband, was broeder Van Grol vanwege zijn grote empathie, die hem de bijnaam ‘Vader Van Grol’ opleverde. Broeder Van Grol was een behulpzame man, die ‘menigen armen stakker’ niet alleen oplapte, maar ook van wat kleding en andere basisbenodigdheden voorzag. De Telegraaf is vol lof over de empathische inborst van de verpleger: “De heer Van Grol aanvaardde zijn verplegersloopbaan omdat hij zich gedwongen gevoelde tot zegen te zijn van menigen armen lijder. De behoefte tot weldoen was hem aangeboren en deze eigenschap ontplooide zich naarmate hij in aanraking kwam met de lijdende wereld om zich heen.”